THE DIGITARIAT

THE DIGITARIAT

Założony w 2000 roku solowy projekt Paula Daniela Knowlesa (ur. 1976), angielskiego kompozytora poruszającego się w obszarach stylistycznych eksperymentalnego postindustrialu oraz artystycznego hałasu. W okresie 1994-1999 funkcjonował jako Dachise. W początkowym okresie był wspierany przez Donnę Matrix (później współtworzyła grupę Gigantische Besamung) oraz Iana Liddle’a. Zasłynął repertuarem inspirowanym zarówno osiągnięciami akademickiej awangardy muzyki elektronicznej, jak również dorobkiem współczesnych wykonawców ekstremalnych odmian muzyki industrialnej. Do jego tworzenia wykorzystywał głównie analogowe instrumenty i urządzenia do generowania oraz modulowania dźwięku. Posługiwał się techniką cut-up, technikami swobodnej improwizacji muzyki elektronicznej, fonicznym kolażem, a także licznymi zapętleniami skrajnie zniekształconych tekstur elektroakustycznych. W czasie ekspresyjnych wystąpień na żywo, które utrzymane były w konwencji power electronics, eksplorował możliwości antymuzyczne i brzmieniowe głosu ludzkiego. Poprzez muzykę starał się wyrazić przerażenie postępem technologicznym, który zamiast służyć ludziom, jest przeciwko nim wykorzystywany; bezmyślnym hedonizmem; pornografią oraz postępującym uprzedmiotowieniem człowieka. W 2015 roku oficjalnie zakończył działalność pod tą nazwą, decydując się na firmowanie swego dorobku muzycznego własnym nazwiskiem. Od 2009 roku współtworzy noisecore’ową grupę Spastic Burn Victim.

Rekomendowane wydawnictwa:

jako Dachise „Twin Braids” (Assemblage Point 1997) CD
„A Place Beyond The Shame” (Symbolic Prod 2009) 4 x kaseta
„Breaking Glass” (The Digitariat 2011) CD-R
„First Wasp Of The Spring” (Psych.KG 2011) CD-R
„Complex Loop Night” (Beartown Records 2013) kaseta

THE HAFLER TRIO

The Hafler Trio

Aktywny od 1982 roku solowy projekt Andrew McKenziego (ur. 1963), angielskiego (obecnie na co dzień mieszkającego w Estonii) performera sztuk multimedialnych i twórcy eksperymentalnych odmian postindustrialu. Znanego również z występów jako Protection i Not I, a także współtworzenia licznych formacji, np. Mother Tongue (wspólnie z Doro Franck i Z’ev) i Cosmic Trigger (wspólnie ze Zbigniewem Karkowskim). Karierę muzyczną rozpoczął w drugiej połowie lat 70. występując w punk rockowej formacji Flesh. W 1982 roku przez krótki okres był członkiem The Death And Beauty Foundation. Początkowo oficjalny skład personalny uzupełniali: Chris Watson (ex – Cabaret Voltaire) oraz częściowo fikcyjny ekspert z obszaru zjawisk psychoakustycznych Dr. Edward Moolenbeck (stworzona dla potrzeb projektu osoba, której pierwowzorem była realna postać historyczna). Nazwa grupy miała określać intelektualny kontekst tworzonej muzyki, który dotyczy eksploracji wielopłaszczyznowych relacji zachodzących między ciałem, umysłem i duszą. Repertuar licznych wydawnictw muzycznych z pierwszego okresu (lata 1982 – 1994) zdradzał inspiracje industrialną awangardą rocka i techniką cutup urozmaiconą akademickim dorobkiem poszukiwań sonorycznych. Bardzo często posiadały koncepcyjny charakter, w którym warstwa dźwiękowa miała odpowiadać ezoterycznym czy też filozoficznym traktatom (czasami mistyczno – religijnym esejom). W drugiej połowie lat 90. McKenzie zwrócił się ku oszczędnym formom muzycznym, penetrując w głównej mierze minimalizm lub izolacjonistyczny, ambient noise o wyjątkowo oszczędnej formule i zastosowanych środkach ekspresji fonicznej. Posługiwał się w tym celu jedynie urządzeniami elektronicznymi pośrednio związanymi z tworzeniem muzyki. W latach 80. i 90. były to głównie magnetofony oraz preparacje na taśmach, natomiast w latach 2000. proces komponowania oparł na technologii cyfrowej oraz specjalistycznych aplikacjach komputerowych. Zmiany w stylistyce muzycznej przełożyły się także na publiczne wystąpienia. Parateatralne widowiska zostały zastąpione przez multimedialne, audiowizualne prezentacje skoncentrowane na odszukiwaniu jedności konkretnego otoczenia z jego wyjątkową fonosferą. W swoim dorobku posiada wiele efektów współpracy z innymi kompozytorami, np. Nurse With Wound, Genesisem P – Orridgem, Autechre czy Johnem Duncanem oraz twórcami z innych środowisk artystycznych, m.in. Annie Sprinkle, Willemem De Ridderem i Nevillem Brody’m. W 2010 roku stworzył alternatywną koncepcję edukacyjną complemation, która polega na optymalnym (najlepszym w danych warunkach) wykorzystaniu w procesie kształcenia różnych praktyk i wiedzy multidyscyplinarnej.

Rekomendowane wydawnictwa:

A Thirsty Fish” (The Grey Area 1987CD
Intoutof” (Soleilmoon Recordings 1988) CD
A Bag Of Cats” (Touch 1989) CD
Masturbatorium” (Touch 1991CD
„Fuck” (Touch 1992) CD

Giancarlo TONIUTTI

Giancarlo Toniutti

Gruntownie wykształcony włoski kompozytor (ur. 1963) poruszający się w obszarach stylistycznych eksperymentalnego postindustrialu. Działalność artystyczną rozpoczął w 1978 roku współtworząc z Tiziano Dominighinim duet “airthrob in”, który funkcjonował do roku 1983. Komponował wówczas pod pseudonimem „K’ar” nagrania oparte na elektroakustycznych improwizacjach, wykorzystując w tym celu zarówno tradycyjne instrumenty akustyczne (np. gitarę, flet, perkusję), jak i przedmioty codziennego użytku, odpady przemysłowe (np. beczki i blachy) oraz naturalne odgłosy (np. rozbijanego lub pocieranego szkła). Autorskim repertuarem zadebiutował w 1982 roku. Po 1986 roku zrezygnował w procesie tworzenia z elektronicznego materiału dźwiękowego, operując od tego momentu technikami kompozytorskimi bazującymi na analogowych urządzeniach oraz taśmie magnetofonowej. W ostatnich latach wspiera się również technologią cyfrową w tym zakresie.  Eksploruje jedynie foniczne właściwości różnych obiektów/zjawisk występujących w przyrodzie, badając naturę (morfologię) dźwięku oraz jego relacje z materią, a także specyfiką akustyczną zamkniętych przestrzeni. Poprzez muzykę stara się zgłębić procesy zachodzące w umyśle człowieka, szczególnie jego atawistyczne właściwości oraz ich wpływ na rozwój kultury. Jego wystąpienia na żywo często przyjmują formułę instalacji audiowizualnych, niekiedy wielodniowych i nagłośnionych w systemie kwadrofonicznym. W swoim dorobku posiada wspólne projekty muzyczne realizowane z m.in. Siegmarem Fricke, Andrew Chalkiem czy Jamesem Wynessem. Jest bratem Massimo Toniuttiego, z którym (a także Daniele Pantaleoni i Giulianą Stefani) w latach 80. współtworzył grupę Paroksi-Eksta.

Rekomendowane wydawnictwa:

„La Mutazione” (Klanggalerie 1985) CD
„Epigènesi” (Giancarlo Toniutti 1986) LP
współpraca z Conradem Schnitzlerem „Кулáк (camma)” (Urlo Panseri Editore 1990) LP
współpraca z Andrew Chalkiem „Tahta Tarla” (Pans’urlo Panseri 1993) LP
„The Early Tapes Period” (Vinyl–On–Demand 2010) 3 x LP + 10” EP

LIQUID G.

Liquid G.

Wiodący projekt solowy Petera „Peter Punk” Van Bogaerta, belgijskiego kompozytora znanego również z występów jako Maxx:Impact, współtworzenia doraźnych grup, m.in. Hydrom Line czy SubsecTion 1, a także prowadzenia niezależnej oficyny Liquid Produkts wraz z jej pododdziałem wydawniczym Chaos Industries. Powstał w 1987 roku. W 1997 roku zawiesił działalność, którą wznowił osiem lat później. W latach 2009-2015 występował jako duet z Kim De Laet w składzie. Początkowo tworzył repertuar utrzymany w konwencji industrialnej awangardy muzyki rockowej, którą wzbogacał elementami EBM. Z biegiem czasu jego dorobek ewoluował w stronę electro industrialu. Uwagę odbiorców zwrócił nagraniami o urozmaiconej strukturze aranżacyjnej, opartymi na kakofonicznym brzmieniu syntezatorów, nieregularnym rytmie, wykrzykiwanych partiach wokalnych, a także wplecionych w tekstury dźwiękowe wybranych fragmentów filmów czy audycji pochodzących z środków masowego przekazu. Podejmował w nich tematykę degrengolady środowiska naturalnego, narastającej kontroli oraz utraty podmiotowości jednostki w konsumpcjonistycznym społeczeństwie. W 2015 roku ponownie ogłosił zakończenie działalności, koncentrując się na występach w duecie z Peterem De Koningiem (aka TraumaSutra) pod nazwą Liquid Trauma.

Rekomendowane wydawnictwa:

„A Killing Gaze” (Liquid Produkts 1987) CD-R
„The Art Of Garbage” (Liquid Produkts 1987) CD-R
„Declaration Of War” (Liquid Produkts 1988) CD-R
„The Execution” (Liquid Produkts 1988) CD-R
„Obsessive Compulsive Disorder” (Liquid Produkts 1989) CD-R

SEA OF WIRES

Czasami występuje w zapisie jako The Sea Of Wires. Angielski projekt zaliczany do nurtu industrialnego ambientu. Założony został w 1980 roku przez Chrisa Jonesa i Tony’ego Murphy’ego. Niekiedy byli wspierani przez Davida Browetta (aka Velvet Warrior).  Inspirując się dorobkiem Hawkwind oraz krautrockową muzyką elektroniczną tworzyli zazwyczaj improwizowane nagrania o rozbudowanej pod względem formalnym, ale jednocześnie oszczędnej narracji dźwiękowej odwołującej się do futurystycznej, nieco onirycznej atmosfery wielkomiejskiej aglomeracji. Starali się eksponować w nich nastrój zwątpienia i rozczarowania efektami postępu cywilizacyjnego, automatyzacją egzystencji człowieka we współczesnym świecie oraz jego postępującą dehumanizacją. Wykorzystywali w tym celu naturalne lub przetworzone brzmienie syntezatorów, sekwenser oraz kamerę pogłosową. Po zakończeniu działalności duetu w 1982 roku Jones na krótko współtworzył z Jonathanem Spybey’em i Melanie Jones trio Carn Dum.

Rekomendowane wydawnictwa:

Individually Screened (Sea Of Wires 1980kaseta
Diversions (Sea Of Wires 1980kaseta
jako Chris Jones Diversions: An Odd Electronic Assortment (Sea Of Wires 1981kaseta
Beyond The Edge Of Tomorrow (Sea Of Wires 1982kaseta

STONE WIRED

Grupa poruszająca się w mrocznych rejonach stylistycznych muzyki industrialnej. Założona została jako solowy projekt w 1997 roku przez węgierskiego kompozytora Gyorgy Turoczy‘ego (od połowy lat 2000. na stałe mieszkającego w USA), znanego również z występów pod nazwami Mortum Exabyss, Human Vault oraz Odour Sonour, a także współtworzenia z Balazsem Vinnui Vargą duetu Voidmorf. Od 2003 roku jej oficjalnym członkiem był Dean D-mon Antmon. Zasłynęli repertuarem urozmaiconym pod względem formalnym, silnie nacechowanym emocjonalnie i nierzadko utrzymanym w podniosłym, nieco przygnębiającym tonie, w którym sprawnie połączyli środki dźwiękowej ekspresji power electronics, industrialnej awangardy muzyki rockowej, dark ambient oraz noise industrial wraz z jego zrytmizowanymi odmianami. Do jego tworzenia wykorzystywali zarówno analogowe, jak i cyfrowe urządzenia do generowania, samplowania lub przetwarzania syntetycznych zakłóceń elektronicznych, odgłosów otoczenia oraz pochodzących z kultury masowej wybranych fragmentów filmów czy wywiadów. Komponowaną muzykę wypełniali zwykle treściami o antykulturowej wartości, odwołujących się do magii, okultyzmu, ateizmu, seksualnych wynaturzeń, seryjnych morderstw, kontroli i manipulacji społeczeństwa. Swój dorobek publikowali nakładem Exabyss Records, oficyny wydawniczej prowadzonej od 2003 roku przez Turoczy‘ego. W 2015 roku ogłosili zakończenie działalności.

Rekomendowane wydawnictwa:

Proto-Culture (Exabyss Records 2005) CD
Grave Filler Enter Institute (Exabyss Records 2008) CD
Kristuscorpum (Exabyss Records 2013) CD
In Silent Attention (Exabyss Records 2014) CD
Umbral Depth Of Shade (Exabyss Records 2015) CD

 

SALAKAPAKKA SOUND SYSTEM

Aktywny od 2006 roku solowy projekt Marko „Marko-V” Vierikko, fińskiego kompozytora zaliczanego do nurtu eksperymentalnego postindustrialu. Znany jest również z doraźnych występów pod nazwami Marko & Myky oraz Hazarda Bruo Sonsistemo. Jest autorem urozmaiconego stylistycznie repertuaru, zwykle o niebanalnych rozwiązaniach aranżacyjnych, w którym stara się łączyć środki dźwiękowej ekspresji współczesnych odmian muzyki konkretnej, industrialnego ambientu oraz noise industrialu. Nadaje mu często mroczne zabarwienie brzmieniowe z wyraźnie wyartykułowanym kontekstem medytacyjnego uniesienia. W procesie tworzenia wykorzystuje bogaty zestaw analogowych i cyfrowych urządzeń do generowania oraz przetwarzania dźwięku, wadliwe układy elektryczne, syntetyczne zakłócenia elektroniczne, a także wszelkie naturalne odgłosy otoczenia. Poprzez muzykę porusza wybrane zagadnienia z obszaru polityki, religii, zjawisk społecznych, a także zdrowia psychofizycznego.

Rekomendowane wydawnictwa:

Buddha Machines On Fire (Salakapakka Sound System 2008) CD-R
Kallokontrolli (Salakapakka Sound System 2009) 2 x CD-R
Penetrating Angel (Salakapakka Sound System 2011) CD-R
Accident Worship (Salakapakka Sound System 2014) CD-R
Barbed Wire Boogie (Salakapakka Sound System 2015kaseta

 

S.K.E.T.

S.K.E.T.

Niemiecka grupa poruszająca się w obszarach stylistycznych zrytmizowanej odmiany noise industrial. Powstała w 1994 roku z inicjatywy Andreasa Jäckela, Candy’ego Schlüera oraz Kaia Christiana Hahnewalda. Od początku skłaniali się ku repertuarowi o motorycznej ekspresywności. Uznanie zapewnili sobie nagraniami charakteryzującymi się uproszczoną strukturą formalną, dość jednostajną narracją dźwiękową opartą na skrajnie dysonansowych i nieregularnych partiach rytmicznych, które często urozmaicają elementami neoklasycznego rozmachu czy neurotycznej transowości EBM. W tekstach i oprawie graficznej swoich albumów starają się sięgać do specyfiki egzystencjalnej oraz estetyki realnego socjalizmu, niekiedy nadając im polityczno-ekonomiczny kontekst związany z upadkiem kapitalizmu. Niezależnie od głównego nurtu działalności z zespołem wszyscy jego członkowie kontynuują kariery solowe w licznych projektach. Oprócz tego Jäckel i Hahnewald występowali wspólnie w doraźnych formacjach MGH2O i S?X Only. Schlüer nagrywa pod nazwą 16Pad Noiseterrorist, natomiast Hahnewald jest znany z występów jako Talvekoidik.

Rekomendowane wydawnictwa:

„Isolator” (S.K.E.T. 2002) CD-R
„Aktivist” (Hands Productions 2004) CD
„Baikonur” (Hands Productions 2006) CD
„Depleted Uranium Weapons” (Hands Productions 2009) CD
„Capitalism – Continuing Crisis” (Hands Productions 2017) CD

RADIOACTIVE PROSTITUTE

Aktywny od 2002 roku solowy projekt Bretta Robinsona, amerykańskiego poety, performera i kompozytora łączącego elementy stylistyczne artystycznego hałasu z różnymi idiomami estetycznymi rocka psychodelicznego. Posługując się poetyką absurdu oraz surrealistycznymi skojarzeniami erotycznymi zasłynął kameralnymi występami na żywo, utrzymanymi w konwencji konwulsyjnych widowisk parateatralnych, w czasie których recytuje własne wiersze do wybranych słuchowisk lub audycji radiowych przy akompaniamencie muzycznych improwizacji gitarowo-perkusyjnych, a także skrajnie dysonansowych sprzężeń syntetycznych zakłóceń elektroakustycznych i wokalnych. Po 2012 roku ograniczył aktywność artystyczną do sporadycznych koncertów. Dorobek wydawniczy publikował zwykle nakładem własnej oficyny Radio Pros. Od 2010 roku współtworzy m.in. z Tedem Lee (właścicielem prężnej oficyny wydawniczej Feeding Tube Records) awangardową formację Egg, Eggs.

Rekomendowane wydawnictwa:

jako Mutant Prostitute (współpraca z Mutant Ape) „Whoredrobe” (Turgid Animal 2005) CD-R
„Blight In August” (Radio Pros 2007) CD-R
„King Maris Day” (Radio Pros 2009) 12” EP
współpraca z Egg, Eggs „A Fully Active Life” (Feeding Tube Records 2012) kaseta